ثبت حضور پنهان نور در گوشه و کنار اتاق ها. مجموعه ای از تصاویر که حس گرمای آفتاب صبحگاهی، سکوت کشدار خانه و زیبایی نهفته در سایه ها که نیاز به کلام ندارند و تنها باید به تماشای آن نشست.
خانهها بعد از رفتن آدمهایشان خالی نمیشوند؛ تبدیل میشوند به موزهای از خاطراتِ دستنخورده.
تیغههای تند و زنده نور طبیعی پاییز از پنجرههای بلند و لابلای پردههای توری عبور کرده بودند تا روی طاقچهها، قابعکسهای قدیمی، استکانهای چای و سجاده پهنشده بنشینند. این مجموعه، حاصل پروژهای از پیش تعیینشده نبود؛ یک ثبت دلی و مستند از بازی نور و سایه، کنتراستهای عمیق و اصالتی بود که فقط در خانههای باصفای قدیمی میتوان سراغش را گرفت. ثبت جزئیاتی که شاید بهظاهر ساده باشند، اما حامل سالها عشق، اصالت و امیدند.
