نوزاد چند روزه، برخلاف کودک یا بزرگسال، هنوز توانایی نگهداشتن سر خودش را ندارد؛ همین یک نکته ساده، کل رویکرد ژست عکاسی نوزاد را از هر نوع دیگر عکاسی متفاوت میکند. اینجا هدف پیدا کردن حالتهای جذاب نیست؛ هدف پیدا کردن حالتهایی است که هم زیبا باشند، هم صد در صد امن.
هر نوزاد شخصیت خودش را دارد
طی تجربهام در تعامل با صدها خانواده تهرانی، متوجه شدهام که بعضی نوزادان عمیق میخوابند، بعضی زود بیدار میشوند و برخی ترجیح میدهند بیشتر وقت جلسه را در آغوش والدین بگذرانند. رویکرد درست این نیست که همه نوزادان را وارد یک قالب ثابت کنیم؛ بلکه باید حالتها را با شخصیت و خلقوخوی همان نوزاد در همان روز هماهنگ کرد.
وقتی نوزاد بیدار است
لازم نیست همه ژستها در خواب ثبت شوند؛ نگاه نوزاد بیدار به چشمان مادر یا پدر، یا حرکت کنجکاوانه دستهایش، لحظاتی هستند که فقط در بیداری اتفاق میافتند و ارزش احساسی بالایی دارند. همچنین ثبت دستهای بزرگ والدین در کنار انگشتان کوچک نوزاد، یکی از سادهترین راهها برای نشان دادن ظرافت و کوچکی اوست.
ژستهایی که همیشه در آغوش اتفاق میافتند
امنترین و در عین حال احساسیترین دسته از ژستها، آنهایی هستند که نوزاد در آغوش والدین قرار دارد. حالت گهوارهای (نوزاد در بازوی جمعشده مادر یا پدر)، یا قرار گرفتن نوزاد روی ساعد یکی از والدین با سر در گودی آرنج، از امنترین و ماندگارترین حالتها هستند؛ همیشه یک دست دیگر هم زیر بدن نوزاد نگهدارنده است، حتی اگر آن دست در قاب نهایی دیده نشود.
حالت پهلو و حالت پشت
وقتی نوزاد روی یک سطح نرم و امن دراز کشیده، دو حالت ساده و بدون فشار نتیجه بسیار خوبی میدهند: حالت پهلو (که نوزاد کمی جمعشده و مثل حالت داخل شکم مادر به نظر میرسد) و حالت طاقباز که امکان ثبت جزئیاتی مثل انگشتان دست و پا را با نور از پشت فراهم میکند. هیچکدام از این دو حالت نیاز به فشار روی گردن یا ستون فقرات ندارند.
یک نکته صادقانه درباره ژستهای عجیب اینستاگرامی
ژستهایی مثل نوزاد در سطل، یا حالت معروف به «قورباغهای» که در آن نوزاد روی دستهایش تکیه داده، تقریباً همیشه در عکاسیهای حرفهای واقعی، حاصل ترکیب چند عکس جداگانه در نرمافزار ویرایشاند، نه یک حالت واقعی که نوزاد واقعاً در آن نگه داشته شده باشد. این یعنی برای گرفتن چنین عکسهایی، باید نوزاد را در چند مرحله جداگانه و کاملاً کنترلشده نگه داشت و بعد تصاویر را با هم ترکیب کرد. ما ترجیح میدهیم اصلاً سراغ این نوع ژستها نرویم؛ نه فقط بهخاطر پیچیدگی فنی، بلکه چون با فلسفه ساده و بدونآتلیهمان همخوانی ندارد.
نکاتی که همیشه رعایت میکنیم
در هر حالتی، سر و گردن نوزاد همیشه کاملاً حمایت میشود، نه با فشار روی خودِ گردن. در کنار حفظ دمای ایمن ۲۶ تا ۲۸ درجه، جریان خون در دستها و پاها مرتب چک میشود و در صورت هر نوع ناراحتی، بلافاصله حالت را تغییر میدهیم. همیشه یک نفر (والد یا دستیار) در فاصله دسترسی نوزاد قرار دارد، حتی برای سادهترین ژستها. جزئیات کاملتر این اصول را در ایمنی و بهداشت در عکاسی نوزاد نوشتهایم.
بهترین ژست، همانی است که خودِ نوزاد انتخاب میکند
خیلی از بهترین قابها، اصلاً از یک ژست از پیش تعیینشده نمیآیند؛ از یک خمیازه، کشوقوس طبیعی بدن، یا لحظهای که نوزاد آرام در خواب فرو میرود. این دقیقاً همان چیزی است که در عکاسی مستند نوزاد هم به آن پرداختهایم؛ اجازه دادن به نوزاد برای اینکه خودش باشد، بهجای هدایت کامل او به یک قالب ثابت.
حضور خواهر و برادر یا والدین
وقتی خواهر یا برادر بزرگتر، یا هر دو والد در قاب حضور دارند، حس صمیمیت بیشتری به تصویر اضافه میشود؛ برای ایدههای بیشتر در این زمینه، ایدههای ساده عکاسی نوزاد را هم ببینید.
جمعبندی
ژست عکاسی نوزاد، بیش از هر چیز، درباره ایمنی است؛ و خوشبختانه امنترین حالتها معمولاً همانهایی هستند که طبیعیترین و صمیمیترین تصاویر را هم میسازند. آغوش والدین، حالتهای سادهی پهلو یا طاقباز، و اجازه دادن به نوزاد برای نشان دادن حالت طبیعی خودش، همیشه ارزشمندتر از هر ژست پیچیده و پرریسکی هستند.
برای هماهنگی جلسه، نمونهکارها را مشاهده کنید و با ما در تماس باشید.
